فرزاد فرزین

حیف من و تو حیف از این عشقکه این شهر حسود اونو ندیدشحیف پرنده ی آرزوهامونکه از بوم دوتامون پر کشیدشبال قشنگ و خوشگل منرفتی و پرپر شد دل منانقده دور شدیم از هم که دیگهخاطره ها دور من دیوار کشیدن“آخر یه روزیعشقم رو قلب تو نشونشو می گیرهآخر می فهمیاونی که عاشق بوده عاشقم می میرهتوو هر مسیر ازاین شهر لعنتی قدم زدم به یادتآخر یه روزیمی دونم بر می گرده به من اعتمادت